Wanneer is het juiste moment om je ceremonie met plantmedicijnen te beginnen?
- Dave
- 2 dagen geleden
- 3 minuten om te lezen
De eerste stap wordt zelden lichtvaardig genomen.
Voor velen die de roep voelen van heilige paddenstoelen, truffels, Ayahuasca of andere plantleraren, is er een stille trek onder de oppervlakte. Een fluistering dat er iets in het leven wil verschuiven. En toch komt de angst. Twijfel. De geest zoekt naar perfecte omstandigheden. Je denkt: misschien later. Wanneer ik er meer klaar voor ben. Wanneer het leven stabieler is. Wanneer ik minder bang ben.
Dit is volkomen natuurlijk. Ik heb dit vaak gehoord van zoekers die al jaren de roep voelen, stilletjes cirkelend rond de medicine, niet wetend wanneer ze eindelijk ājaā moeten zeggen.
Sommigen beginnen liever in privƩ, nog niet comfortabel met de rauwheid die ceremonie in gemeenschap kan oproepen. Anderen vragen zich af of een lichtere medicine een zachtere eerste stap kan zijn. En dan zijn er degenen die zich inschrijven en op het laatste moment annuleren, bang gemaakt door iets dat ze online hebben gelezen of een gevoel dat ze niet precies konden benoemen.
Het is okƩ. Dit werk is geen kleinigheid.
Ook ik zelf aarzelde jaren voordat ik mijn eerste ceremonie betrad. Ik kreeg nieuwsbrieven, keek videoās, luisterde naar verhalen. Iets diep van binnen werd aangetrokken, maar ik wachtte. Pas toen ik eindelijk ājaā zei, ondanks het trillen in mijn borst, begreep ik het. Na die eerste nacht met de medicine kwamen de woorden die ik sindsdien van talloze anderen hoor:āIk wou dat ik dit eerder had gedaan.ā
Vanaf dat moment veranderde de richting van mijn leven.
De Waarheid Over Klaar Zijn
De waarheid is dat er misschien nooit een moment zal zijn waarop je je volledig klaar voelt. En soms is het juist het moment dat je het minst voorbereid voelt precies wanneer de medicine je het krachtigst kan ontmoeten.
Ik heb ruimte gehouden voor mensen op hun laagste punt: rouwend, gebroken, gedesoriƫnteerd, bang. En keer op keer zag ik hen opstaan met helderheid, kracht en een gevoel van vrede dat eerder niet beschikbaar was.
Een vrouw kwam naar een ceremonie terwijl ze elk moment haar broer kon verliezen. Ze dacht dat het te veel zou zijn. Maar in die ruimte, omringd door gebed, planten en veiligheid, kon ze rouwen op een manier die niet zwaar, maar heilig was. De medicine nam haar verdriet niet weg, het transformeerde het in iets heiligs.
Het idee dat we eerst āop een goede plekā moeten zijn om met de medicine te zitten, is een mythe. Soms is het de desoriĆ«ntatie, de gebrokenheid, de verwarring ā precies daar waar de ziel naar boven wil stijgen.
Wat het meest telt is niet perfectie. Wat telt is je bereidheid. Je verlangen naar waarheid. Je bereidheid verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen genezing ā niet om jezelf te āreparerenā, maar om te herinneren wie je werkelijk bent onder het lawaai.
Is Deze Reis Voor Jou?
Als je je verloren, onvast of onzeker voelt, wacht dan niet op het perfecte moment. De medicine ontmoet je precies waar je bent.
En als je dit leest, is het waarschijnlijk dat je al geroepen bent.
Die roep hoeft niet luid te zijn. Het kan een subtiele nieuwsgierigheid zijn, een aanhoudend gevoel dat er iets meer wacht. Dat is genoeg. Daar begint het.
Natuurlijk is niet iedereen geschikt voor dit werk, en niet elk moment is juist. Veiligheid gaat altijd voorop. Je moet medisch goedgekeurd zijn. Je moet vertrouwen hebben in de ruimte en de facilitators. Dat zijn non-negotiables. Maar zodra die boxen zijn afgevinkt ā zodra de roep gehoord is ā wordt de keuze eenvoudig.
Je boekt. Je pakt. Je verschijnt.
Niet om te ontsnappen. Maar om terug te keren.
Naar de waarheid van wie je bent. Naar de ziel die je vergeten was onder het lawaai. Naar het pad dat geduldig wacht, net onder je voeten.
Wanneer is het juiste moment om je ceremonie met plantmedicijnen te beginnen?
