Wat gebeurt er wanneer een vrouw te lang sterk is geweest? - psilocybine ceremonie voor vrouwen
Stillness & Inner Work
Als ik over deze vraag nadenk, moet ik aan mijn moeder denken.
Ze heeft vijf kinderen grotendeels alleen opgevoed.
Ze was verpleegkundige en werkte met kinderen met een beperking. En ze werkte ongelooflijk hard.
Soms maakte ze weken van zeventig uur.
Er waren momenten waarop ze thuiskwam van haar werk, één uur sliep en daarna alweer opstond om terug te gaan.
Ze gaf alles wat ze had.
Aan haar gezin.Aan haar werk.Aan de mensen die op haar vertrouwden.
En net als zoveel vrouwen van haar generatie leerde ze om haar eigen behoeften ergens op de achtergrond te plaatsen.
Ze had niet de ruimte om zichzelf af te vragen:
“Wat heb ík eigenlijk nodig?”
Er was altijd wel iets dat gedaan moest worden.
Iemand die haar nodig had.
Nog een verantwoordelijkheid.Nog een dag die door moest.
En ik vertel dit niet omdat ik denk dat mijn moeder iets verkeerd deed.
Integendeel.
Haar kracht, haar toewijding en haar vermogen om steeds weer door te gaan, zijn eigenschappen die ik diep bewonder.
Maar door haar te zien, heb ik iets geleerd wat ik altijd met me heb meegedragen:
Soms kunnen juist de eigenschappen die ons sterk maken, het moeilijk maken om nog te horen wat er diep vanbinnen in ons leeft.
Mijn moeder en vader begin jaren ’90 – Oeganda
Het kan eruitzien als degene zijn die iedereen belt wanneer er iets misgaat.
Als iemand zijn die al weet wat een ander nodig heeft voordat diegene het zelf uitspreekt.
Het kan eruitzien als steeds zeggen:
“Het gaat goed met me.”“Ik regel het wel.”“Maak je om mij geen zorgen.”
Het kan eruitzien als ongelooflijk capabel zijn, terwijl er nauwelijks ruimte overblijft om gewoon te voelen.
Altijd bezig zijn.
Werken.Zorgen.Plannen.Organiseren.Helpen.Geven.
En dan komt er misschien een moment waarop je beseft dat je ontzettend goed bent geworden in er zijn voor iedereen...
maar eigenlijk niet meer precies weet wanneer je voor het laatst hebt stilgestaan bij de vraag wat jij nodig hebt.
De kleine momenten waarin je jezelf verliest
Dit is wat mij fascineert.
De grote momenten in ons leven vallen gemakkelijk op.
Een burn-out.Een inzinking.Een grote verandering.Een relatie die eindigt.
Maar verwijdering van jezelf begint vaak veel eerder.
In kleine momenten.
Het moment waarop je je vermoeidheid negeert omdat iemand anders je nodig heeft.
Het moment waarop je inslikt wat je eigenlijk wilt zeggen.
Het moment waarop je ja zegt terwijl je hele lichaam nee zegt.
Het moment waarop je je intuïtie negeert omdat praktisch en verstandig voelen veiliger lijkt.
Het moment waarop je maar blijft doorgaan, omdat stoppen misschien betekent dat je eindelijk moet voelen wat je al die tijd hebt meegedragen.
Op zichzelf lijken deze momenten niet zo belangrijk.
Maar ze stapelen zich op.
Langzaam.
Beetje bij beetje.
Tot de afstand tussen het leven dat je leidt en wat je diep vanbinnen voelt steeds moeilijker te negeren wordt.
Wanneer heb jij voor het laatst echt geluisterd?
Niet naar je gedachten.
Niet naar je verantwoordelijkheden.
Niet naar wat anderen van je verwachten.
Maar naar jezelf.
Naar je lichaam.Naar je intuïtie.Naar dat diepere weten in jezelf.
Er bestaat een vorm van wijsheid die niet ontstaat door nog harder na te denken.
Ze komt via gevoel.
Via emoties.
Via stilte.
Via de subtiele signalen die we vaak hebben geleerd te negeren.
En ik geloof dat veel vrouwen een enorme hoeveelheid wijsheid in zich dragen, onder alles wat ze in hun leven hebben leren dragen, regelen en beheersen.
De vraag is:
Heb je genoeg ruimte om ernaar te luisteren?
Misschien hoef je niemand anders te worden
Misschien heb je al genoeg tijd besteed aan jezelf proberen te verbeteren.
Proberen beter te zijn.
Productiever.Succesvoller.Geduldiger.Meer aanwezig.Meer van alles.
Misschien hoef je niet nog iets te bereiken.
Misschien heb je ruimte nodig.
Ruimte om te vertragen.
Ruimte om te voelen.
Ruimte om te luisteren.
Ruimte om even uit de rollen te stappen die je iedere dag draagt en opnieuw te voelen wie je bent zonder al die verwachtingen.
Dat is één van de redenen waarom vrouwen zich aangetrokken voelen tot ceremonie.
Niet omdat ze gebroken zijn.
Niet omdat ze gerepareerd moeten worden.
Maar omdat er iets vanbinnen om een andere vorm van aandacht vraagt.
Tijdens een ceremonie zag ik mijn moeder
Niet alleen als mijn moeder.
Ik zag het gewicht dat ze haar hele leven had gedragen.
Ik zag de vrouw die vijf kinderen had opgevoed, eindeloos veel uren had gewerkt, voor anderen had gezorgd en was blijven doorgaan, zelfs wanneer ze uitgeput was.
Maar ik zag nog iets anders.
Ik zag haar als de poort waardoor ik deze wereld binnenkwam.
De persoon die mij droeg voordat ik überhaupt wist wat het betekende om te leven.
En ergens in mij verschoof iets.
Jarenlang had ik mijn eigen verhaal met me meegedragen.
“Jij hebt dit gedaan.”
“Dat heb je niet gedaan.”
“Je had dit moeten zeggen.”
“Je had anders moeten zijn.”
Het bekende verhaal van alles waarvan we zouden willen dat onze ouders het anders hadden gedaan.
Maar op dat moment werd dat verhaal zachter.
De boosheid hoefde niet bevochten te worden.
Ze veranderde eenvoudigweg van vorm.
Wat naar voren kwam, was dankbaarheid.
Dankbaarheid voor de vrouw die mij heeft gedragen.
Dankbaarheid voor alles wat ze heeft gegeven.
Dankbaarheid voor het leven dat via haar aan mij is doorgegeven.
En ik besefte iets:
Soms hoeven we het verleden niet te veranderen.
Misschien hoeven we er alleen op een andere manier naar te leren kijken.
Een andere manier van luisteren
Een ceremonie kan tijdelijk ruimte creëren buiten de structuren en verwachtingen van het dagelijks leven.
Een ruimte waarin je niets hoeft te bewijzen.
Waarin je niet voor iemand anders hoeft te zorgen.
Waarin je nieuwsgierig kunt worden naar je eigen binnenwereld.
Voor sommige mensen kan psilocybine de manier veranderen waarop vertrouwde gedachten, emoties en patronen worden ervaren. Het kan een ander perspectief bieden op delen van jezelf die vanuit het dagelijks leven moeilijk zichtbaar zijn.
De ervaring is diep persoonlijk.
Je hoeft niets te forceren.
Niets te bereiken.
Niets te bewijzen.
Er is alleen een uitnodiging:
Wat gebeurt er wanneer je eindelijk genoeg ruimte creëert om echt te luisteren?
For the Woman Who Has Been Carrying a Lot
Maybe you're the strong one.
The one people rely on.
Maybe you've spent years taking care of everyone else.
Maybe you're successful on the outside but feel a quiet longing for something deeper.
Maybe you're spiritual.
Maybe you're searching for purpose.
Maybe you want to feel more connected to your body, your intuition, your emotions, your life.
Or maybe you can't quite explain what you're looking for.
You just know there's something more.
I've come to believe that this curiosity is worth listening to.
Voor de vrouw die veel draagt
Misschien ben jij degene die sterk is.
Degene op wie anderen vertrouwen.
Misschien heb je jarenlang voor iedereen om je heen gezorgd.
Misschien ben je aan de buitenkant succesvol, maar voel je vanbinnen een stille behoefte aan iets dat dieper gaat.
Misschien ben je spiritueel.
Misschien ben je op zoek naar richting of betekenis.
Misschien verlang je ernaar om je meer verbonden te voelen met je lichaam, je intuïtie, je emoties en je leven.
Of misschien kun je helemaal niet uitleggen waar je precies naar op zoek bent.
Je weet alleen dat er iets meer is.
Ik ben steeds meer gaan geloven dat juist die nieuwsgierigheid het waard is om naar te luisteren.
Een 1-daagse psilocybine ceremonie voor vrouwen
Ik heb een eendaagse ervaring gecreëerd voor vrouwen die voelen dat ze dit gebied verder willen verkennen.
Een dag om even uit het lawaai van het dagelijks leven te stappen.
Om te vertragen.
Om opnieuw verbinding te maken met jezelf.
Als onderdeel van de ervaring maak je kennis met Bobinsana, een plant uit het Amazonegebied die traditioneel wordt verbonden met het hart, emotioneel bewustzijn en onze relatie met de natuurlijke wereld.
Na de ceremonie krijg je deze plant mee als een begeleider tijdens je integratie als een uitnodiging om te blijven luisteren, reflecteren en verbonden te blijven met het proces dat je bent begonnen.
Niet als iets dat jou moet repareren of veranderen.
Maar als een zachte herinnering om ruimte voor jezelf te blijven maken.
Om terug te keren naar je intentie.
En om steeds opnieuw te zoeken naar harmonie tussen wat je hebt ervaren en de manier waarop je ervoor kiest om te leven.
Want wat uiteindelijk telt, is niet alleen wat er tijdens één dag gebeurt.
Het gaat ook om wat je daarna doet met wat je hebt ontdekt.
Heb je vragen? Je kunt via de knop hieronder een gratis gesprek met mij inplannen.
psilocybine ceremonie voor vrouwen
